Aslinda konusacak cok seyim olduguna kanaat getirmeye basladim.. Bu sizin icin kotu haber.. Sizden de birseyler duymak isterim.. Birlikte basladigimiz o tek yonlu ilk yillar; yerini bir suru secenege, cift yonlu yollara, donel kavsaklara, trafik isiklarina ve polislerine birakti.. Sadece acayip bir can sikintisi yuzunden, bos zamanlarimizin cogunu bilgisayara veriyoruz.. Bari paylasalim..
Zamanim oldukca yazacagim.. Gunluk gibi birsey..
Mesela dun gece calistim, soforum.. Bundan 4 ay once direksiyon basinda saniyelik olarak uyudum.. Ve sonuc pek hos degildi.. Kendi aracim gibi, baska bir uzun araca carptim.. Cok sansliydim kimseyi oldurmedim.. Cok buyuk bir gemi doldurma/bosaltma vincinin altinda oldu kaza.. Normalde birkac insanin yaya olarak bulunma ihtimallerinin cok yuksek oldugu bir yerdi.. Ve benim kullandigim gibi celik bir aracin insan vucuduyla temasi hic dusunulmemesi gereken birsey.. Sansliydim ve sanssizdim.. Kimseye birsey olmamasi sansken; cok iyi basladigim, kendimi ispatlamak istedigim bir isyerinde ‘direksiyonda uyuyakalan adam’ olmustum.. Kazanin hemen ardindan, aractan disari cikmak istedim ama ilk anda yapamadim, cunku dizlerim sikismisti.. Uc bes saniye sonra disaridaydim ve yanima gelen bir suru yabanciya ‘tamamen benim hatamdi, uykuluydum’ dedim.. Zordu, cok zordu..
Insan boyle durumlarda ne yapar? Basarili bir insan olarak algilanirken, birden gelen ve bir anlik biyolojik bir ‘koyverme’nin sonucu olan bir hatayla nasil basa cikar.. Polis, ambulans, mudurler, ifadeler, disiplin cezalari,utanma, utanma, utanma…
Baska bir sansim daha vardi.. O siralarda Andrew Matthews isimli bir yazarin ‘Mutlu Olmak’ (Being Happy) diye bir kitabini okuyordum.. Kitap; hep insanin kendisini sevmesi gerektiginden bahseden, hayata karsi pozitif bir bakis tavsiye eden ve en onemlisi hatalari, insanin ogrenebilmesi icin en buyuk firsatlar olarak yorumlayan bir kitapti.. Hata yapmistim, cunku cok tecrubesizdim ve daha once hic direksiyonda uyku riski yasamamistim.. Insan cok sey duyar; bir suru uyari.. soyle yapmayin, boyle yapmayin, cunku su olur, bu olur.. Insan ne yazik ki bazi seyleri tecrube ederek ogrenebiliyor yalnizca..
Kendimi hatamla kabul etmek durumundaydim.. Yarin yine o insanlarin karsisina dikilmek zorunda.. Mudurume bir email attim o kaza gecesinin sabahinda.. ‘Ozur dilerim, buyuk bir hata yaptim. Sizler gibi kendimi de hayal kirikligina ugrattim.. Ama ben bir anlik, biyolojikve kendi kontrolum disindaki bir problemin, benim motivasyonumu etkilemesine izin vermeyecegim. Ve bu olay beni sindirmektense daha fazla motive edecek’…
(Devami sonra..:))
sinantaskin tarafından yazıldı 